نور و روشنایی همواره در نزد ایرانیان جنبهی الوهیت داشته است؛ خداوند که نور مطلق است و هر روزن که دریچهای از نور و الهام باشد.
و ارسیها پنجرههایی رو به نور بودند؛ پنجرهی مشبکی که به جای گشتن بر پاشنه گرد، بالا میرود و مزین به شیشههای رنگین بر انواع گرهچینیهاست.
ارسیها تبلور علم دقیق هندسه، در خلق زیباییشناسی هنری در معماری بودهاند و گرهچینیها که با نقشهای بینهایت گسترشپذیر، مفهوم عرفانی نظم و وحدت وجود در تجلیات الاهی را میرساندند.
روناس اما، ترکیبی جادوییست؛ اکسیر است. نقشهایی بیزمان، دستانی شریف، پنبههایی بیپیرایه و گنج میراث پدران؛ با احترامی بیپایان به زمین، موطن مشترکمان.
