تمنای آب و طلب باران، رویای همیشهی مردمان زیسته در اقلیم خشک ایران بوده است. چنانکه برای آب، باران و خشکسالی اساطیری نیرومند آفریدند. در نبرد کیهانی تیشتر، ایزد باران را به مقابلهی اپوش، دیو خشکی واداشتند و خود، در این میان با نگارهها و آیینها به کمک ایزدان شتافتند.
چنین شد که تکرار پیاپی و بیوقفهی نگارههای پنهان و پیدا بر سفالینهها و یا خطوط موازی شانهمانند، نشانه رمزی برای طلب باران بود.
روناس اما، ترکیبی جادوییست؛ اکسیر است. نقشهایی بیزمان، دستانی شریف، پنبههایی بیپیرایه و گنج میراث پدران؛ با احترامی بیپایان به زمین، موطن مشترکمان.
